Overname onteigening van openbaar bestuur

De overname onteigening door het openbaar bestuur van een privé-zaak brengt altijd een schadevergoeding met zich mee voor de schade en de teruggave van het eigendom aan de burger.

Overname onteigening van openbaar bestuur

Onteigening door openbaar belang

Onteigening door openbaar belang

Indien de staat of een ander openbaar lichaam om openbare redenen voornemens is een werk van algemeen belang, zoals een weg of een gebouw, dat het land van gaat bezetten privé eigendom, heeft twee manieren om te gaan: de overeenkomst met de particulier of de inslag.
De eerste modaliteit vindt plaats door de ontmoeting van de twee wil, dus door contract.
De tweede bestaat uitonteigening van het land, dus in de uitgifte van een gezaghebbende handeling die zal leiden tot de verwerving van grond in openbaar bezit tegen betaling van compensatie.
Onteigening door het openbaar belang wordt verzorgd door deart. 834 c.c., waarvoor:

niemand het kan geheel of gedeeltelijk worden ontnomen van het eigendom dat het bezit behalve op grond van openbaar belanglegaal gedeclareerden tegen de betaling van een rechtvaardige compensatie.

De regels met betrekking tot onteigening wegens publiek belang worden bepaald door speciale wetten.
De norm van het burgerlijk wetboek, uitgegeven tijdens het fascistische tijdperk, heeft er echter één dekking alle constitutionele 'art. 42 kosten., co.3, waarvoor privé eigendom kan zijn, in de gevallen voorzien door de weten opslaan schadeloosstelling, onteigend om redenen van algemeen belang.
In de communautaire ruimte ook de Handvest van de grondrechten dell 'Europese Unie levert aanart. 17 dat mensen alleen van privé-eigendom kunnen worden beroofd voor de openbaar belang, in de gevallen en op de manieren voorzien door wet en achter betaling binnen tijd nuttig van één rechts toelagen.

Onteigeningsprocedure

De onteigeningsprocedure wordt geregeld door de presidentieel decreet n. 327 van 8 mei 2001 gerechtigd Geconsolideerde tekst van de wet- en regelgeving over onteigening voor openbaar gebruik.
Hier noemen we enkele van de regels die daarin zijn opgenomen.
Onteigening moet daarom plaatsvinden om te bereiken openbare werken of van openbaar nut.
Deze regels zijn van toepassing ook in geval van onteigening ten gunste van privaat en zelfs als de onteigening niet zal resulteren in transformaties of wijzigingen, maar interventies functioneel voorbenutting van de gemeenschap van goederen of land of een van hen samen.
Onteigening heeft alleen betrekking op goederen eigenschap of echte rechten met betrekking tot onroerend goed (zie art. 1).
Het decreet herhaalt dat onteigening is toegestaan in de gevallen voorzien door de wetten en door de voorschriften (V. art. 2).
De onteigeningsprocedure moet geĂŻnspireerd zijn volgens de principes van inexpensiveness, van effectiviteit, van rendement, van reclame en van vereenvoudiging van administratieve actie (V. art. 2).
Het decreet biedt ook, naast vele andere regels, de modaliteiten van mededeling naar de privé en van deelname van dezelfde tot de procedure.

De fasen van het onteigeningsproces en het onteigeningsbesluit

Volgens deart. 8, presidentieel decreet n. 327/2001 1. Het decreet van onteigening kan worden uitgegeven als:
a) het werk dat moet worden volbracht is verwacht in het algemene stedenbouwkundig instrument, of in een daad van gelijkwaardige aard en effectiviteit, en op het goed dat onteigend moet worden, het obligatie voorbestemd tot onteigening;
b) er is een verklaring van openbaar nut;
(c) de bepaling, zelfs indien voorlopig, is vastgesteldcompensatie van onteigening.

Acquisitie werkgelegenheid en usurpatie

Onteigening voor openbaar nut

De praktijk heeft beroepen van de p.a. niet met inachtneming van de beoogde procedure; de jurisprudentie had deze kant op gebouwd de cijfers van de overname onteigening (of onteigend of toe-eigent) en daarvan illegaal gekopieerde, afhankelijk van het feit of - om het in synthetische en vereenvoudigde termen te zeggen - bijvoorbeeld de werkgelegenheid ongeldig was vanaf het begin (usurpatie) of van een volgend (overnamemoment) moment; afhankelijk van het feit of het in het algemeen plaatsvond in de uitoefening van publieke of externe macht; vaak was het onderscheid gebaseerd op de aanwezigheid van de gebruiksverklaring, of op de geldigheid ervan.
Er is bijvoorbeeld besloten dat de cijfers van de bezettingsgraad en van de usurpieve bezetting kunnen worden herleid tot de onomkeerbare transformatie van het fonds bij ontstentenis van een onteigeningsbesluit, zelfs na een verklaring van openbaar nut en dus binnen Ă©Ă©n onteigeningsprocedure; de andere, voor aanhouding - fondstransformatie in afwezigheid, ab initio, van de verklaring van openbaar nut (zie laatste deel van de sectie civiele cassatie, ord nn. 13659 en 13660 de 13.6.2006 en n. 115 juni 2006 3911) (T.A.R. Florence n. 1822/2008).
Het onderscheid tussen de twee cijfers, zeker ingewikkeld om hier te behandelen, is vandaag minder relevant, aangezien beide cijfers zoals we zullen zien, worden uitgesloten van het rechtssysteem.
In feite hadden aanvankelijk de Italiaanse rechters toegegeven l 'acquisitie van privé-eigendom tot publiek onroerend goed in geval van werkgelegenheid hebzuchtig, waardoor de burger alleen het recht om te erkennen compensatie, maar niet dat voor de terugkeer van het goede.
Integendeel, in het geval van toe-eigening illegaal gekopieerde ze hadden de burger het recht gegeven om terugkeer en al compensatie van schade.

Aanwervingsbanen en het Europees Hof voor de Rechten van de Mens

Het ding heeft de tussenkomst van de Europees Hof voor de Rechten van de Mens wat in meer oordelen heeft gecensureerd de vormen van indirecte onteigening, dat is zonder titel, waaronder er sprake is van acquisitief werk, waardoor ze kwalificeren als permanent illegaal tegen een fundamenteel recht van de mens, gegarandeerd doorart. 1 (getiteld eigendomsbescherming) van de Aanvullend protocol een Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden; dit zonder de nadruk te leggen op het feit dat sindsdien een openbaar werk op de grond werd uitgevoerd de verwerving van het eigendomsrecht kan nooit leiden tot een overtreding (zie bijvoorbeeld de oordeel in Carbonara en Ventura c. Italië, 30 mei 2000 geciteerd door Cass. n. 735/2015).
Volgens de Hof van Straatsburg de Italiaanse staat zou niet alleen elke vorm van illegale bezetting moeten voorkomen en in elk geval ontmoedigen, maar waar er na de titelloze bezetting de transformatie van het land de terugkeer van het land (onder velen, v. Scordino oordeel c. Italië, n. 3, 6 maart 2007, genoemd door Cass. n. 735/2015).

Acquisitie Werkgelegenheid en United Sections 2015

Dit jaar, ook de United Sections van ons Hof van Cassatie (zin n. 735/2015) hebben het acquisitie-beroep verbannen wegens schending van mensenrechten: dat is inderdaad gezegd wanneer het onteigeningsbesluit niet is uitgevaardigd of geannuleerd, zijn de bezetting en de manipulatie van het onroerend goed van een particulier door de Administratie, ongeacht het bestaan ​​of anderszins van een verklaring van openbaar nut, als een onwettige common law, die niet bepaalt de overdracht van eigendom aan de administratie, maar de verantwoordelijkheid van de laatste voor schade.
Met name wat betreft de zaken die al zijn teruggebracht tot de figuur van de verworven dienstbetrekking, de configureerbaarheid van de overtreding als een momentane overtreding met blijvende gevolgen en, in overeenstemming met hetgeen tot dusverre is overwogen voor c.d. Gebruik door woekeraars, het moet worden bevestigd de aard van een permanent misdrijf, dat alleen ophoudt als gevolg van de terugkeer, van een schikkingsovereenkomst, van de volledige usucapion door de bewoner die het heeft getransformeerd, of de afstand van de eigenaar aan zijn recht, impliciet in de vordering tot schadevergoeding voor het equivalent.
Kortom, daarom, niet alleen in geval van onterechte onteigening, maar ook in dat van overname onteigening, de illegale bezetting niet betreft de verlies van eigendom door de burger, maar zijn recht op compensatie van schade voor de periode waarin hij was onttrokken aan de bruikbaarheid van het goede, in aanvulling op de terugkeer van het goede zelf; hij kan echter, als een alternatief voor de terugkeer, een bedrag vragen dat overeenkomt met de vergoeding van de schade door equivalent.
Het sanctioneert ook de zin in commentaar dat, aangezien het een permanent onwettig is dat slechts met de terugkeer van het bezit ophoudt (en niet een onmiddellijk onrechtmatige onrechtmatige daad, zoals eerder gedacht) of met de eis voor compensatie voor gelijkwaardig, de voorschrift (vijf jaar) voor de vordering tot vergoeding van de gelijkwaardige schade begint te lopen vanaf de tijd van vraag, terwijl dat voor het gebrek aan genot van het goede door het individu lijfrente.



Video: