Materialen en lokalisme

Het intelligente en zorgvuldige gebruik van materialen kan het verschil maken tussen een eenvoudig gebouw en een echte architectuur, waardoor de context goed wordt gelezen.

Materialen en lokalisme

De constructie is gemaakt van materie, van constructie, in de praktijk van echte substantie. Dat moet je doen concretiseren behoeften en menselijke behoeften, die van een schuilplaats die de plaats is van rust en privƩ-leven, waardoor ze op een praktische manier gastvrijheid krijgen. Wanneer bouwen, in essentie, ideeƫn ontmoet en vormen, samen met behoeften en verzoeken, dan is dat wat we bouwen architectuur, omdat het iets hogers uitdrukt dan eenvoudige menselijke urgenties.
Wanneer constructie dan architectuur wordt we herkennen de plaatsen waar we wonen of wonen tijdelijk. Het is geen toeval dat sommige constructieve archetypen en sommige technologieƫn nauw verbonden zijn met de plaatsen die ze hebben geproduceerd, zodat we onmiddellijk aan deze specifieke plekken denken telkens wanneer we het beeld zien van een bepaald type gebouw of constructie die we anders niet zouden vinden.

Puglia: architettura locale rifinita con intonaco bianco

Een van de elementen die het meest karakteriseren localism, dat is, dat duidelijk debehoren tot een artefact van een specifieke geografische-culturele realiteit, zeker die die het meest opvallen in de ogen, omdat herkenbaar, zelfs door niet-professionals, zijn de materialen, met name die van externe afwerkingen, die de relatie van een constructie met de buitenwereld regelen.

Materialen en gevoel voor plaatsen

Een van de bekendste voorbeelden op mondiaal niveau is dat vanarchitectuur van de zeelanden van Zuid-Europa, in het bijzonder Griekenland en een deel van Italiƫ, gekenmerkt door de duidelijk dominant van gevelbekleding. Er zijn twee mogelijke technologische oplossingen gebruikt: de eerste, minder wijdverbreid omdat deze duurder is en niet voor iedereen bereikbaar is, is dat van lichte of witte kalksteen, terwijl de tweede, die meer wijdverspreid is omdat het goedkoper is, die van wit gips is.
de typische huizen van de Griekse dorpen en een deel van Zuid-ItaliĆ« (Bijvoorbeeld Puglia) zijn uitermate representatief voor de relatie tussen materialen en lokalisme, omdat ze een materiaal gebruiken dat gemakkelijk ter plaatse te vinden is (de pleister), met een kleurafwerking die nodig is om de overmatige zonneschijn te bestrijden die typerend is voor deze breedtegraden; op deze manier worden de plaatsen duidelijk geĆÆdentificeerd en geĆÆdentificeerd, samen met enkele constructieve oplossingen die van plaats tot plaats verschillen.

Napoli: Costruzione in tufo giallo a vista

Op een vergelijkbare manier kunnen we opnieuw het voor de hand liggende bespreken volharding van het gebruik van tufsteen en vulkanisch gesteente in verschillende gebieden van Lazio, Campaniƫ en Siciliƫgezien de bekende aanwezigheid van meer of minder actieve vulkanische gebieden in deze gebieden. Afhankelijk van de locatie verandert dan de samenstelling van de lava die, afkoeling na de uitbarstingen, aanleiding geeft tot de verschillende soorten pyroclastische gesteenten die worden gebruikt in de constructie, en dit is waarom de Romeinse tufsteen verschilt van de Napolitaanse of Lecce, evenals de Pietrarsa, de typische Napolitaanse lavasteen, is anders dan de lavasteen in de Etna en de piperno.
Dit is hoe een nobel paleis in Napels wordt gekenmerkt door een bas-reliƫf in lavasteen (perfect voor dit gebruik als donker van kleur, waarop vuil minder zichtbaar is), dat ook veel wordt gebruikt in de prachtige patriciƫrspaleizen van Catania, maar de lokale varianten van het materiaal zullen ons het verschil laten begrijpen, zelfs door een fotografische vergelijking.
De keuze van lokale materialen is dus altijd Ć©Ć©n geweest eenvoudige keuze als dat nodig is, in tijden waarin er geen wereldwijde markt was en de mogelijkheid om gemakkelijk vanuit elk land te importeren economisch handig omdat de steengroeven vaak dicht bij de

Puglia: costruzioni in pietra chiara

bewoonde kernen (Napels is rijk aan ondergrondse holtes omdat het in werkelijkheid plaatsen zijn waar de tuf noodzakelijk is voor de gebouwen).
Een fout die is gemaakt vanuit dit oogpunt, in de afgelopen jaren, is dat gerelateerd aangebruik van niet-lokale stenen materialen voor de aanleg van grote voetgangerszones geplaveid in de historische centra van Zuid-ItaliĆ«. In de jaren '80 en '90 bijvoorbeeld, was het gebruik van porfierblokjes, meestal afkomstig uit Trentino, de overhand in de hoofdstraten en pleinen van veel zuidelijke steden, met als resultaat om de karakteristiek van de plaatsen te vervormen voor het hebben gekozen van een kwaliteitsmateriaal, zeker, maar absoluut uit de context. Niet toevallig is het integendeel nooit gebeurd dat ze in Trentino de lavasteen hebben geĆÆmporteerd om hun historische centra te plaveien.
Dezelfde fout is helaas ook te vinden in privƩconstructies, de plaats van de belangrijkste en wijdverbreide constructieve lelijkheid: soms te wijten aan bouwvoorschriften niet onberispelijk, omdat ze te gemakkelijk opengaan voor het gebruik van materialen die niet compatibel zijn met de kenmerken van de plaatsen, worden gebouwen soms gemaakt met materialen die absoluut niets met de context te maken hebben, alleen maar omdat de klant of de ontwerper gefascineerd was door het zien van een magazine.



Video: Alternative Media vs. Mainstream: History, Jobs, Advertising - Radio-TV-Film, University of Texas