Gesplitste betaling: wat is nieuw voor 2019?

Wat is Split Payment, het systeem voor het splitsen van facturen voor producten en diensten die (ook) door de overheid worden verkocht of in opdracht worden gegeven.

Gesplitste betaling: wat is nieuw voor 2019?

Wat is de Split-betaling

We horen het vaak over Gesplitste betaling; de uitdrukking verwijst naar een specifieke wetgeving betreffende btw-facturering.
De uitdrukking, die letterlijk Italiaans betekent splitsing van betalingen, verwijst naar het betalingssysteem van facturen wanneer de levering van goederen en diensten wordt uitgevoerd tegen een reeks onderwerpen, voornamelijk overheidsdiensten, maar niet alleen, zoals we hieronder zullen zien.

Splitbetaling 2018


de verschil vergeleken met de andere methoden van facturering, betreft het hoofdzakelijk de betaling van btw, niet meer zoals voorheen ten laste van de persoon die de factuur afgeeft, maar niet degene die de factuur betaalt.
Kortom, de BTW la betalen de rechthebbendeof cliënt, rechtstreeks aan de Schatkist, terwijl de kredietgever of overdrager de vergoeding exclusief BTW wordt betaald.
De nieuwe maatregel heeft tot doel debelastingontduikingin feite, om te voorkomen dat de persoon die het als BTW gefactureerde bedrag int, het dan niet aan de staat betaalt.
In 2017, op grond van de wijzigingen aangebracht door de DL n. 50 van 2017, bekend als de manoeuvre, het publiek van de proefpersonen die de speciale facturering moesten afgeven, is verbreed, waardoor ze (vanaf 1 juli 2017) ook (maar niet alleen) professionals (aanvankelijk uitgesloten) zijn; maar, zoals we later zullen zien, al in 2018 is deze uitbreiding geëlimineerd.

Gesplitste betalingen: de belangrijkste regulerende bronnen

Gesplitste betaling was introduceerde in ons land met de stabiliteitswet 2015 (di wet n.190 van 23 december 2014), precies met de toevoeging van een nieuw artikel - 17-ter - aan presidentieel besluit n. 633 van 1972, het decreet houdende vaststelling en regulering van de BTW.
Vervolgens de DM n. 79796 van 2015, getiteld Modaliteiten en voorwaarden voor de betaling van belasting over de toegevoegde waarde door openbare besturen (zogenaamde Split-betaling).

BTW-facturering en gesplitste betaling


De discipline werd vervolgens bij wetsbesluit n gewijzigd. 50 van 2017 (omgezet in Wet 96 van 2017) en het uitvoeringsbesluit, het Ministerieel Besluit van 27 juni 2017.
Decreet n. 79796 van 2015 werd gewijzigd bij Ministerieel Besluit nr. 151687 van 2018.
De discipline is opnieuw gewijzigd met de DL n. 87 van 2018.
We rapporteren ook vanuit deRevenue Agency, de kwestie van Circulaire nr. 1 van 2015, van resolutie nr. 15E van 2015, van circulaire nr. 6E van 2015 en van circulaire nr. 28E van 2017.
Gezien de overduidelijke overlap van de regels in de tijd, zullen we hier slechts een overzicht van de huidige situatie geven, zonder de tussenstappen te vermelden.
Daarnaast keren we zoals gebruikelijk terug naar de advies van deskundige professionals en tot het volledig lezen van de normatieve teksten.

Gesplitste betaling, zoals de betrokken klanten of cessionarissen

Wat zijn de vakken binnen het bereik vallen van de betrokken cliënten of cessionarissen, voor de toepassing van de Split-betaling?
de overheidsdiensten zijn die vermeld in de lijst bedoeld in artikel 1, lid 2, van wet n. 196 van 2009, en de verordening is van toepassing op transacties waarvoor dergelijke personen niet belastingplichtig zijn op grond van de bepalingen inzake belasting over de toegevoegde waarde.

Gesplitst betalingsnieuws van 2018


Aan overheidsdiensten ze zijn toegevoegd andere onderwerpen, zoals, in het licht van de veranderingen in de regelgeving, b.v. openbare economische organen; stichtingen in eigendom van overheidsdiensten; dochterondernemingen, overeenkomstig artikel 2359, eerste lid, nr. 2), van het Burgerlijk Wetboek, rechtstreeks door het Voorzitterschap van de Raad van Ministers en Ministeries; ondernemingen die direct of indirect onder zeggenschap staan ​​op grond van artikel 2359, eerste lid, nr. 1), van het burgerlijk wetboek, door openbare besturen; investeringsmaatschappijen, van overheidsdiensten; beursgenoteerde ondernemingen die zijn opgenomen in de FTSE MIB-index van de Italiaanse effectenbeurs (voor details, zie ministerieel decreet nr. 79796/2015 zoals gewijzigd).

Gesplitste betalingen en professionals

Als gevolg van de wijzigingen aangebracht door de DL n. 87 van 2018, le facturen uitgegeven voor diensten waarvan de vergoedingen onderworpen zijn aan bronbelasting als inkomstenbelasting of bronbelasting (zoals bepaald in artikel 25, presidentieel besluit n.600 / 1973), zijn ze niet langer onderworpen aan Gesplitste betalingsregeling.
Als gevolg van deze wijziging is het daarom (opnieuw) de uitsluiting vanaf juli 2018 voor i professionals van de regeling in kwestie.
Laten we zeggen dat de uitsluiting opnieuw is gestart omdat dit aanvankelijk de bepaling van de wet was, met paragraaf 2 van de techniek. 17-ter, ingetrokken door de verordening van 2017 en nu vervangen door de 2018-standaard.
de ingetrokken regel uitgesloten van de regeling worden de vergoedingen voor het verrichten van diensten onderworpen aan bronbelasting naar inkomstenbelasting, terwijl de nieuwe standaard het omvat niet alleen de levering van diensten waarvan de vergoedingen onderworpen zijn aan bronbelasting als inkomstenbelasting of bronbelasting.
Aangezien de facturen die zijn afgegeven door de beroepsbeoefenaren die onder de regeling vallen, niet langer bestaan, mogen ze daarom niet de verwijzing naar de splitsing van betalingen vermelden, terwijl de btw moet worden vervallen door de uitgever van de factuur; de klant moet op zijn beurt de roerende voorheffing inhouden en de btw betalen aan de persoon die de factuur afgeeft.

Omkering en tussentijdse betaling

L 'Revenue Agency hij verduidelijkte dat de uitsluiting voor gevallen waarin de overheidsdiensten niet belastingplichtig zijn krachtens de bepalingen inzake belasting over de toegevoegde waarde, op grond van art. 17-ter, Presidentieel decreet n. 633/1972, verwijst het naar de gevallen van verlegging lading (verlegging van lading) op grond van art. 17, Presidentieel decreet n. 633/1972.
Zaken, dat wil zeggen waarbij de rol van belastingplichtige niet wordt gedekt, zoals in het algemeen gebeurt, door de persoon die het goed overdraagt ​​of een bepaalde dienst verleent, maar in tegenstelling tot het subject dat de rechthebbende is van het goed of de klant van de dienst. Voor hen:

er wordt geen belasting geheven (in regres) van de persoon die de belastbare transactie heeft voltooid. In dergelijke gevallen ontstaat er een btw-debitering rechtstreeks aan de openbare administratie, een passieve koper, voor goederen of diensten die bestemd zijn voor de commerciële sfeer (zie Circulaire 15E van 2015).

Daarom is in het geval van verleggingskosten het split-betalingsregime niet van toepassing.



Video: Notaristip: hoeveel belastingen betaal je als je een woning koopt in Vlaanderen?